Elskuleg sólin vakti okkur í morgun. Sá yngsti hafði á orði í gærkveldi að hann hlakkaði til dagsins í dag vegna þess að þá kæmi honum vonandi til með að líða betur í mjöðm og á sköflungi. Fæturnir á kappanum líkjast litaspjaldi frá Sjöfn. Það er nebblega ekki fyrir neina aukvisa að æfa brettakúnstir, svo mikið er víst. Við höfum verið í miklum viðskiptum við skate warehouse í henni Ameríku. Í síðustu viku kom fyrri sending, bretti og tilheyrandi aukahlutir. Við vorum ekki heima en til allrar guðslukku var Ellen á vappi og gat tekið við kassanum. Allt var út spekulerað, frá minnstu skrúfu til áferðar á sandpappír. Minn gæti hurtigt svarað fyrirspurnum varðandi það hvað til er á lager hjá skate warehouse.
Seinni sending kemur í næstu viku en þá er viðskiptum okkar við Ameríku lokið, tja allavega þeim sem ég hef eitthvað með að gera.
Það er brostið á viku vetrarfrí í skólum. Skólafélagar “míns” voru flestir að fara í skíðaferðalög hingað og þangað. Sören t.d. sem hefur lítið sést í vetur en birtist hér í vikunni var að fara á skíði. Í fyrra sagðist hann hafa farið með fjölskyldunni til Tékklands, í ár ætluðu þau að renna sér í Frakklandi.
Við mæðginin ætlum að læra, eigum svo margt ólært alltaf.....
Yngismærin kom heim um helgina. Það er ótrúlegt hvað andrúmsloftið breytist við að fá hana heim. Jafnvel þó hún segi ekki orð, bara þetta andlega, að hafa alla heima......
Hún er hress og kát með höfuðið fullt af hugmyndum og spekulasjónum um saumaskap og allskonar hönnun.

Við mæðgur fórum í göngu eldsnemma í morgun. Það er vor í lofti, sól og ilmur af brenndum viði. Ég elska þá lykt. Hún minnir mig alltaf á Hallormsstað. Fuglasöngur, gömul og ung pör, hönd í hönd á heilsubótargöngu. Hér leiðast allir. Og það er ótrúlega krúttlegt að sjá eldra fólk sem hefur með árunum mótast í nálvæmlega sama form, leiðast eins og kærustupar sem kynntist fyrir hálfum mánuði.
Viborg er tvímælalaust einn af fallegustu bæjum veraldar.
Á morgun ætla ég á antikmessu í ráðhúsinu. Það verður gaman og ef ég sé eitthvað skemmtilegt, sem ég fastlega geri ráð fyrir festi ég það á mynd. Þá kannski tek ég niður rækals jólatréið elsku frænka. Þar sem þú ert mitt helsta publikum má ég til með að taka mig saman og röfla meira við þig hérna. Nú þegar er komið fram í febrúar og ég er ennþá að fínpússa áramótaheitin, við erum komin á danskan snúning er ég smeik um.