Hún fór í gær

Við söknum hennar nú þegar.
Það er eitthvað svo tómlegt. Axel ráfar um og getur ekki fest sig við neitt. Ég lafi, andlaus yfir ritgerð. Veit af fenginni reynslu að það gerist nákvæmlega ekkert ef ég floga stöðugt af vettvangi.

Þurrka pínulítið af, raða í skóhilluna, athuga með veðrið, fæ mér kaffi, góni út í loftið......
Vona að andinn komi yfir mig og ég nái tengingu við efnið.

Ótrúlegt hvað hægt er að væla yfir litlu.

Veðrið er yndislegt og allir í fríi vegna Grundlovs- og fadersdag.