Blessuð sólin lýsir upp verelsið. Ég sit sem fastast á stólnum sem ég erfði eftir Svein þegar hann flutti til Islands. Það brakar í stólnum í hvert skipti sem ég hreyfi mig. Stóllinn er voldugur og breiður. Passar undir botn með töluverðu flatarmáli. Setan er með svörtu leðri, maður svitnar ekki svo þetta er ekta leður. Undir setuna er stimplað; Numer 001012. Tilhører Rigspolitiet. Ég á annan sem også tihører rigspolitiet , hann er numer 001922. Það brakar meira í þessum númer 001012. Lögreglustjórinn sem vermdi hann hefur verið þungur. Eða kannski hefur stóllinn staðið á augljósari stað. Á ganginum þar sem hinir dæmdu biðu eftir að vera færðir inn i yfirheyrsluherbergið. Ég finn ekki fyrir ótta þegar ég sit í stólnum. Heldur ekki valdi. Ég finn bara fyrir þreytu í botni og heila. Þegar ég er búin að læra, búin með þetta próf sem ég er að taka og ritgerðina góðu dreymir mig um starf þar sem ég þarf hvorki á einbeitingu, rökhugsun né annari andlegri starfsemi að halda. Það má heldur ekki vera krafa um sjálfstæð skapandi vinnubrögð.
Við erum að taka próf í formidling, uppáhaldsfaginu okkar allra.
Allir ætla að skrifa um kreativitet, sagði kennarinn mér, og ég sem hélt að ég væri svo frumleg L
Ég var búin að ákveða hvað og hvernig, fór roggin með mig til fundar við kennarann. Karlinn strokaði næstum því allt út og eftir stóðu örfá atriði á blaðinu mínu. Ég á jú að halda mig við það sem við höfum verið að læra í vetur, það sem stendur á námsáætluninni og það er ekki ýkja margt.
Því sit ég á svarta stólnum og reyni að klístra einhverju á blað.
Það fyrsta sem kemur upp í hugann þegar farið er að hugsa um hugtakið kreativitet eru bankarnir (algerlega ótengt því sem ég á að gera). Hér auglýsa þeir sig sem hinn kreativa banka. Den danske bank er hinn kreativi banki og það erJyske bank líka.. Hinn jyske hefur nefnilega lagt sig í líma við að skapa banka sem skemmtilegt er að koma inn í.:O) Stað þar sem kúnninn er inspireraður og getur sótt nýja vitneskju. Sér til halds og traust við hönnun þessa hefur jyske bank fengið erhvervsguruinn Jonas Ridderstråle, sem skrifaði metsölubókina Funky business. Jonas segir að veröldin sé einn stór karokibar þar sem allir kópera hvern annan. Af barnum skal maður drífa sig vilji maður ná einhverjum árangri. Valið er einfalt. Við getum slegið um okkur með því að syngja annarra teksta við annarra lag eða við getum reynt að skilja okkur frá einsleitum fjöldanum og syngja frumsamið. Maður getur kóperað eða skapað.
Í langan tíma höfum við staðið í þeirri trú að samkeppni snúist um að vera betri. En það er ekki svo. Samkeppni snýst um að vera öðruvísi.
Talent í dag er sá sem hefur kraftinn og sjálfstraustið til að vera öðruvísi. Trúir á sjálfan sig, trúir á eigin getu, er bjartsýnn, vonglaður og sveigjanlegur.
Ég þekki ekki marga í þessum sporum en þeir sem eru þar eiga ekki auðvelt uppdráttar. Almennt erum við ekkert fyrir fólk sem er örðuvísi, skrítið fólk.
Ljóslifandi dæmi er frá því um helgina. Við mæðgur þrömmuðum hring um vötnin á sunnudaginn. Það var sól og blíða. Þar sem við gengum skokkaði kona fram úr okkur. Hún var afar einkennilega klædd af skokkara að vera. Hafði há stígvél á fótum og var í pilsi, blússu og leðurjakka. Hárið tilhaft og eldrauðar varir. Við hneyksluðumst á þessu um stund. Gengum svo fram hjá konunni skömmu síðar. Hún var hætt að hlaupa en gekk mjög einkennilega, sveiflaði höndum og bankaði á tré. Við strunsuðum framúr og hún dinglaði þarna á eftir okkur. Við reyndum að ganga rösklega til að losna við hana úr augsýn. En allt kom fyrir ekki. Sú varalitaða kom skokkandi fram úr okkur eina ferðina enn og nú snéri hún höfði og brosti, mjög geðveikislega að okkur þótti. Myrru rann kalt vatn á milli skinns og hörunds. Heldurðu að hún hafi sloppið út af geðsjúkrahúsinu, sem stendur við vatnið? Nei það gat ekki verið, ekki svona uppáklædd. Ég kom með hugmynd um að hún væri kannski ástfangin og við slíkar aðstæður kæmist fólk stundum í afar annarlegt ástand. Puff sagði Myrra, það er enginn svona sýrður, hún er á einhverju manneskjan. Þar sem við vorum að nálgast lokakafla hryllingsóperunnar, stakk konan sér inn í runna og hvarf.
Hlaupa brosandi um í leðurjakka og pilsi, jú “alveg satt” sennilega talent..............

Úr herbergi unga mannsins berast þungir dynkir. Nýjasta æðið er að kasta mörgum boltum, með allskonar sveiflum uppí loftið og grípa þá aftur með öðruvísi snúningum. Hann er ótrúlega flinkur í þessum gjörningi. Við erum búnar að reyna að leika þetta eftir. Þetta lítur nefnilega út fyrir að vera svo einfalt. En er það svo ekki.
Heimasætan góða situr og saumar. Hún er búin að sitja sveitt við að búa til hina bláu bók. Bláa bókin er svona tradition hér. Við útskrift grunnskólans gera krakkarnir bláa bók handa öllum. Í sameiningu skrifa þau , eitthvað fallegt og skemmtilegt hvert um annað og safna því saman í bók. Bókina áttu svo til minningar um bekkinn. Stúlkan tók að sér að gera þessa bók, svona til að tryggja að hún yrði almennilega útlítandi. Það hefur líka tekið tímana tvo og þrjátíu að hanna þá bláu, í ár. En afhverju bókin heitir bláa bókin er algerlega á huldu. Engar munnlegar heimildir til um það og sennilega er það bara eins og með hangiketslærið sem frúin sagaði alltaf í tvennt, nei hún hefur á þeim tíma látið saga það í tvennt. Því “að saga” er og var karlmannsverk.....
Aðeins þrír dagar þar til stúlkan fer til Islands, til fundar við Hrútafjörðinn og hamborgarana. Alltaf spennandi að gera eitthvað nýtt. Frétti að vísu, að frænka væri þreytt með “ógeðslega hallærislega” svuntu en......
Ég ætla að sitja sem dæmd, á stól númer 001012 í allt sumar og pikka á þessa tölvu. Upplifi vonandi flæði. Ef ekki skelli ég mér inni banka og fæ innblástur. Með haustinu förum við Axel til móts við farfuglana, sláumst ekki í hópinn heldur fljúgum í gagnstæða átt á afar kreativan máta. Förinni er heitið heim í heiðardalinn og það verður spennandi að sjá hvort tingene har ændret sig.