If you were me

Ég var að hlusta á uppáhalds lagið mitt með Chris Rea (og Elton John), If you were me. Það kom mér til að hugsa um Evrovisionkvöldið.
Við hér á þessu hæli, góndum saman á keppnina fyrra kvöldið. Þvílík sóun á góðu kveldi. Eftir að hafa mænt á þennan tortúr hótaði ég að horfa aldrei aftur á Evrovision
Laugardagurinn rann upp og gullabarnið gekk hér um með manndrápssvip. Það voru allir að fara í eða að halda, Evrovisionpartý, nema við...........
Ég benti honum á að þau systkinin gætu vel haldið partý án mín. Auk þess ætlaði ég ekki langt, í mesta lagi uppí eldhús. Fyrir honum eru partý jú fyrst og fremst snakk og pepsi max. Um þetta var þrefað þar til ég samþykkti (fyrirsjáanlega) að vera með í partýinu og horfa á Evrovision.
Gullabarnið fór eftir veitingum. Treysti sér ekki aleinn til Abú svo hann kom við hjá frænku og bauð henni með í leiðangurinn. Á meðan gulli var í ferðinni datt systir hans úr skaftinu, var beðin um að gæta barna, svo við vorum eftir tvö á þessu þýðingarmikla kvöldi.
Mér var stillt upp i stofusófanum, fékk náðasamlegast að hafa prjónana, átti að bíða hans. Og þar sat ég þegar drengur kom til baka, með súrt og sætt í poka. Frænka kom líka og þau hurfu inn í herbergið hans. Evrovision hófst með pompi og pragt.

og ég sat alein, með prjónana, allt kvöldið......................

Jedúddamía, það er geðveikt veður núna, þrumur og eldingar og jahérna haglél á stærð við epli. Þvílíkur hávaði!

Mér þótti finnska lagið flottast, kreativir Finnarnir, flottir búningar og gamaldags soft þungarokk. Og þetta hafa þeir sýslað við í mörg herrans ár, drengirnir.
Næst á eftir valdi ég Þjóðverjana með heimilislegt kántrý, er líka búin að vera með lagið á heilanum síðan.
Í þriðja sæti setti ég fallegu frönsku stúlkuna, og þrátt fyrir einkennilega tóntegund fór hún aldrei útaf strikinu, tækniörðugleikar.
Irarnir klikkuðu ekki á Jonny Logan stílnum.
Danska lagið var leiðinlegt og stúlkan stirð og taktlaus. Afhverju sendu þeir ekki bara Jakob aftur.
Þessi trumbuslegni berbossadillutaktur sem nú virðist einkenna hinn hefðbundna Evrovisionstíl er hræðilegur. En sennilega verður, með tilkomu evrópsku þungarokkaranna, hinn hefðbundi Evrovisiontaktur innan fárra ára, heavy metal.

Gullabarnið veðjaði á rapparann og skólastúlkurnar frá United Kingdom.
Heimasætan, sem sat eins og vel upp alin heimasæta frá miðöldum, með hannyrðir í kjöltu og gætti barna, kaus drengina sem hummuðu og mummuðu saman og sundur. Man ekki hverra
mann þeir voru. En það var fínt.

Og þetta eru niðurstöður mínar eftir að hafa skemmt mér konunglega, í partýi með Evrovision.
Ég leyfi mér þá ósvífni að vera á annarri skoðun en aðrir( og aðrir eru allir þeir sem halda ekki vatni yfir því hvað þetta var flott hjá okkur og hvað þeir sem ekki hafa humor fyrir þetta eru vitlausir), varðandi íslenskt framlag í þessa keppni. Keppandinn var fullkomlega í stíl við flestar aðrar þarna, svo það var ekki svo frumlegt.
Lagið hundleiðinlegt og humor?
Ef manni þykir eitthvað púkó og leiðinlegt( eins og þessi keppni) þá þarf maður ekki að taka þátt eða hvað. Er ekki frekar dónalegt að gera grín af fólki?
Í gamla daga var nú alltaf talað um þáttöku í þessari keppni sem og örðum svona ( fegurðarsamkeppnum og bla bla) sem landkynningu.
Hver var svo okkar landkynning. Við erum töff töff töff....
Og það er alltaf eitthvað töff við það að ögra viðurkenndum normum?
Mín skoðun er sú að ef maður tekur þátt þá gerir maður það af einlægni. Þess vegna þykir mér mest til þess koma þegar þjóðirnar koma með eitthvað sem er einkennandi fyrir þeirra tónlistarhefð og menningu.
Leiðinlegast þegar allir eru að kópera með örlitlum útúrdúrum lagið sem vann í fyrra.

Og þá er ég aftur komin að því sem orsakaði þessar vangaveltur. If you were me, and I was you. If you have to play my part out, what would you do . To crazy stories. To different views......

Ég er að velta því fyrir mér hvernig Fighting shit hefur það á ferð sinni um framandi lönd, guitarleikarinn virðist hafa gleymt ástkærri fjölskyldu sinni.