Það byrjar ekki glæsilega hjá mér vikan.
Ég norpandi í strætóskýli klukkan hálf sex að morgni, þrátt fyrir vorblíðu og háværan fuglasöng er ennþá myrkur. En það er ekki nema von þar sem alltaf er verið að hringla með tímann hérna.
Ég kemst aldrei lengra en í skýlið, strætóbílstjórar eru í verkfalli.........
Enn og aftur átta ég mig á því hvað einfaldir hlutir geta orðið flóknir þegar maður er í umhverfi sem maður kann ekki á. Það minnir mig á það þegar virðuleg kennslukona af höfuðborgarsvæðinu flutti norður á hjara veraldar, til að danna þar börnin. Einn dag þá frúin hafði vetrarsetu fyrir norðan gerði stórhríðarbil. Snjórinn settist í himinháa skafla og bílar voru fastir hér og þar. Kennslukonurnar úr sveitinni komu siglandi úr úr hríðarkófinu, á sínum fjalladrossíum. Heimamenn komu kjagandi til vinnu, klæddir 66° göllum sem hægt er að sofa í á Norðurpólnum, og klofuðu skaflana sem aldrei fyrr.
Kennslukonan ,,að sunnan'' var daglega dags klædd lakkskóm og pilsi. Það var hún einnig þennan dag. Hún lagði af stað að heiman en við fyrsta framstig festi hún fót og lakkskó í skafli. Með erfiðismunum og af seiglu náði frúin að rífa sig lausa úr skaflinum. Hún snéri við inn, hringdi í skólann og meldaði sig veðurteppta, kæmist ekki til vinnu í dag. Borgardaman bjó við hliðina á skólanum, svona fimmtán skrefum frá. En hún þekkti ekki aðstæður, vissi því ekki hvernig hún átti að ,,tækla'' vandamálið.
Það er eins með mig. Þegar vandamál sem þetta með strætó kemur upp þá er ég hjálparvana og get ekkert annað gert en hunskast heim með skottið á mili fótanna.
Ég fór samt yfir stöðuna á yfirvegaðan hátt. Það væri hægt að hringja í vini og eða ættingja vælandi, fá þannig skutl á rútubílastöðina, en þeim er ekki til að dreifa hér. Það væri hægt að hringja eftir taxa en þegar maður borgar tuttugu þúsund í strætókort á mánuði þá er too much að bæta leigubílakostnaði við, svo vissi ég heldur ekkert að strætó kæmi ekki ,,það var ekki sagt mér það'' og þegar ég loksins áttaði mig á því, eftir klukkustunda bið, báða dagana, þá voru allar rútur farnar til Viborgar svo....
Það hefði líka verið hægt að hjóla, ef ég hefði vitað þetta fyrir, en það tekur langan tíma og klukkan fimm, jedúddamía :0
Svo ef, og það hefði verið ef, féll allt og þetta með að ,,sá sem vill finnur leið og sá sem ekki vill finnur afsökun'' ,,sökkar'', í dag.
Elskulegur bróðir kom við í gær til að athuga hvort verið gæti að systir hans stæði gapandi einhversstaðar niðrí bæ, væri mögulega búin að standa, algerlega rasandi bit, í fimm tíma í einhverju strætóskýlinu og væri ekki ennþá búin að átta sig á að það væri enginn strætó á ferðinni. Sennlega hefur hann ætlað að hlæja vel og lengi yfir þessu og bresta síðan í að senda út falkbíl eftir mér áður en glæpamenn borgarinnar færu af stað í skjóli nætur til að höggva niður mann og annan.
Hann er svo miklu betur upplýstur en ég og vissi að strætóbílstjórar voru í verkfalli af því að hægt var að skilja orð einhvers ráðamanns í opinberu viðtali sem svo að strætóbílstjórar yrðu að venja sig við þá tilhugsun að mögulega væri hrækt á þá? Bílstjórarnir voru í fílu yfir þessum mögulegu hrækjum og lögðu því niður vinnu. Bróðir sagði að einhverju sinni hefðu ferðir legið niðri um tíma vegna svona skyndiverkfalls strætóbílstjóra sem þá stafaði af því að einhverjir ,,ráðamenn'' höfðu reifað hvort ekki ætti að banna strætóbílstjórum að drekka meira en einn bjór í hádeginu, good God forræðishyggjan hér er yfirgengileg.
Nóg um strætó, þær áhyggjur eru léttvægar miðað við áhyggjuefni síðustu vikna. Þegar tóntegund fuglasöngsins breyttist, krókusarnir spruttu upp og sólin fór að glotta uppgötvaði míns ,,að allir eru að gera það gott nema ég''.
Eina helgina fékk ég sms ,,hér er eintóm ást og sæla, sjö í mat´´
Ég glápti á símann og klóraði mér í hausnum, hverju átti ég að svara?
Vangaveltur um stöðu mína brutust fram og urðu óstöðvandi um tíma. Það eru allir skotnir í einhverjum,
nema ég.....
ég er piparjúnka dauðans.
Eitthvað verð ég til bragðs að taka, það er ekki eins og hægi á öldrunareinkennum þó maður sitji og saumi út. Uppgötvaði t.d að ég sá ekki glóru þegar ég ætlaði að sauma út hænu með petitspori um daginn, varð því að setja upp forlát gleraugu sem ég hafði fest kaup á í Tiger. Blessuð börnin hrylltu sig í bak og fyrir þegar ég hafði þau á nefinu, sögðu að ég væri eins og ,,eldgömul kerling´´ svo ég fór og splæsti á mig ,,gellugleraugum'' í Fötex.
En það var ekkert betur lukkað því heimasætan hné niður í hláturskrampa, sagði að nú væri ég gjörsamlega eins og Woddy Allen.

Ég skundaði, gleraugnalaus, á bókasafnið. Náði mér í eintak af ,,Super date'' eftir Tracey. Sender du de rigtige signaler? Vil du ses som selvsikker, fremadstormende, skal du fold alting ud og læg intet over kors. Ga ikke trist og deprimeret, smile langsomt og hemmelighedsfuldt :)
Ég ætla að lesa alla bókina í dag. Annars skrifaði ég ,,minni'' og ræddi þessi vandamál í bak og fyrir. Það stóð ekki á hjálp þaðan frekar en fyrri daginn og þessi ráð fékk ég til baka;
,,En þú veist nú vel að þetta er ekki þinn vettvangur og varla er mikið um hormónastarfsemi þarna í bróderíinu og kvenlægum iðnum í skólanum. Þú verður bara að dubba þig upp og fara á kaffihús og hitta menn sem fara út á meðal fólks að björtum degi. Sittu ein með dagblað og kaffibolla og spottaðu út einhvern sem augljóslega er á lausu. Vertu í háhæluðum skóm svo þú getir hrasað trúverðuglega við fætur hans. Þá missir þú töskuna þína með ótal viðkæmum og persónulegum smáhlutum þannig að þeir dreifast milli fóta hans.Svo er alltaf hægt að hella kaffi yfir vel klæddan herramann, svona á leiðinni að borðinu þínu, verða miður þín og fara að hamast við að þurrka bleytuna meðan þú tautar onskel onskel með ómótstæðilegum erlendum hreim sem virkar mjög misterískt.....Svo var ein sem ég þekki t.d. að kynnast myndarlegum og strangheiðarlegum manni í gegn um einkamál.is og svo veit ég um hamingjusamlega gift par sem kynntist með sama hætti. Þau eru bæði í góðum vinnum og hafa það gott. Þannig að það virðist ekki bara vera klám, tvíkynhneigð og skyndikynni þarna á þessum vettvangi''
Púff, það er greinilega margt hægt að gera og spurning hvort ég geri ekki lista með ,,hvað skal til bragðs taka''. Þegar listinn er tæmdur get ég varpaði öndinni léttar og haldið áfram að bródera, áhyggjulaus.
Við förum í páskafrí á föstudaginn. Krakkarnir telja niður. Ungfrúin góða planar dagskrá fyrir komu vinkvenna okkar, Seli er fullviss um að það verði algert pain þetta páskafrí, húsið fullt af kerlingum, ojbjakk
Men langsomt og hemmelighedsfuldt smile :)