I love my live

Föstudagur, frost, sól og blankalogn. Eins og hr. I love my live segir getur maður varla farið fram á mikið meira.
Það hefur verið mikið að gera alla vikuna. Í dag opinberar sólin lóló, sem hefur hreiðrað um sig í öllum hornum. Ég skipulegg árás á hana. Byrjaði daginn á því að druslast í þvottahúsið með stóran sekk á baki.
Í þvottahúsinu er aðstaða hin besta. Stórir bekkir þar sem hægt er að brjóta saman þvott, margar vélar, strauvél og hringborð. Ég tróð í margar vélar og fór svo niður í Dreisler að ná mér í kaffi.

Klukkan orðin 11 og ég búin að vera á fótum frá 7, kaffilaus. Nötrandi af fráhvarfseinkennum kaffis skjögraði ég inn í búðina sem angaði af kaffilykt? Ég orðin eitthvað verri, farin að finna lykt rétt eins og aðrir fíklar fá tremma?
En það var sem betur fer ekki svo, við borð stóð íturvaxin kona og þrusaði um ágæti kaffitegundarinnar sem hún var að pranga inn á fólk. Ég stóð þarna um stund með þremur grænlendingum og sötraði kaffið. Ákaflega félagslynd og menningarleg þótti mér. Keypti samt aðra tegund :o

Heim með kaffið og í þvottahúsið aftur, nú til að mata þurrkarana. Það var örtröð í þvottahúsinu. Við hliðina á þvottavélunum mínum stóð maður og braut saman vikuskammt af þvotti. Ég smokraði mér fram hjá honum og tók til við að moka úr þvottavélunum. Hristi þvottinn vel og vandlega og úpps....þarna stökk hún af stað þessi líka hræðilega bleika blúndu g-strengbrók og nánast vafðist utan um nefið á manninum. Ég fékk hláturskast, en bara inni í mér því þetta var vægast sagt pínlegt. Maðurinn stóð þarna eldrauður út að eyrum með brókina og ég, ekki minna vandræðaleg, hrifsaði hana af honum með tilheyrandi afsökunartuldri.
Eftir þetta var eins og þvotturinn minn væru bara svona brækur, ég veit ekkert hvaðan þær komu... en þær héldu áfram að detta úr handklæðum og öðrum sómasamlegum þvotti, núna niður á gólfið því ég var hætt að dusta, vöðlaði bara öllu ofan í körfuna.
Maðurinn hafði varann á sér, gjóaði á mig augunum öðru hverju.
Þegar ég hafði jafnað mig og maðurinn yfirgefið þvottahúsið fór ég að hugsa. Fyrir fólk eins og mig er þvottahúsið kannski svarið. Þar er kannski ástæða til þess að horfa í kring um sig eftir mannsefni? Næst þegar ég þvæ þvott fer ég með kaffibrúsann og prjónana, sit svo þarna daglangt og röfla og ræpa við alla sem inn koma.

Ég efa þó að ég noti g-strengsaðferðina aftur.