Ég sit hér ein og sauma. Ef um fyrri líf er að ræða þá var ég ekki kvenmaður af aðalsættum í einhverju þeirra. Ekki af því að ég kann þessu illa heldur er ég með kveljandi samviskubit. Það nagar mig ótt og títt þessa dagana. Er hægt að réttlæta það um hábjargræðistímann að sitja bara og sauma. Í dag á ég að vera í skólanum, sem reyndar er eins og klipptur út úr rómans frá fyrri hluta nítjándu aldar, en það er annað mál. Ég ætti að vera í skólanum í bróderi tíma, yndislegur kennari og dásamlegir lúxus tímar en......já ég er heima. Axel liggur með fót uppí loft og neitar að fara í skólann, sem von er. Hann kom haltrandi úr klúbbnum í gær, studdist við forlátan drumb sem hann fann á leið sinni heim en hafði hvorki tréskó né leðju með í förum. Það hefði þó passað kauða prýðilega. Einhverra hluta vegna tóks karlinn á loft, í klúbbnum, rétt si svona þar sem stóð í makindum og uggði ekki að sér, við lendingu snéri hann sig illa. Axel var ekki í vafa um að hann væri mölbrotinn og bjó svo um hnúta í gærkveldi að hér á heimilinu færi ekki nokkur sála í skóla í dag. Tja allavega ekki hann og mamma. Dr. Axel hefur hægt um sig í dag en gerir ráð fyrir því að á morgun haltri hann í skólann.
Myrra vinnur að prodjekti með vinkonum sínum um jafnréttisbaráttu kvenna. Það er töluvert mikið um þemavinnu, samvinnu og fjölbreyttari kennsluaðferðir hér, lítið talað um próf og árangur. Umsagnir og verkefnaskil fara fram með munnlegum hætti. Úha og það er erfitt fyrir okkur moldarkofakonurnar. Í mínum kvennaskóla er greinilegur munur á íslenskum og dönskum nemendum með þetta. Það eru sjö íslenskar ,,stúlkur'' í skólanum, við erum tvær svona í eldri ,humm, kantinum hinar svona rúmlega tvítugar. Engin af þessum sjö á auðvelt með að standa upp við töflu og röfla fram og til baka um það sem við gerðum en það þarf að stoppa flestar af hinu þjóðerni af, svona yfirleitt. Kannski talar þessi þjóð bara meira yfir höfuð, allavega þykir mér nóg um stundum en það er kannski afþví að ég er ekki svo dugleg að tala sjálf. Hálfgerður þurs.
Hér er byrjuð ný sería af Krónikunni, sýnd á sunnudagskvöldum og ég bíð alla vikuna.
Annars hef ég uppgötvað að ríkissjónvarpið hér er svo dæmalaust skemmtilegt á morgnana. Ég er að hugsa um að fara á ellilaun strax svo ég geti verið heima fyrri hluta dags að sauma út og horfa á sjónvarpið. Ég horfði á þátt um daginn þar sem spjallað var við finnskan mann sem bjó á landamærum Finnlands og Noregs með norskri spússu sinni. Hann þráði að búa í Finnlandi, náttúran, sánaböðin og hin finnska menning togaði í hann hvern dag. Og hún togar einnig í okkur Val. Við höfum uppi áform um að skoða Finnland, Svíþjóð og Noreg, ja eða hluta af þeim, máske í sumar, þá verður blessaður drengurinn fjörutíu ára og vel við eigandi að fagna þeim háa aldri með reisu. Við þurfum bara að finna okkur ferðafélaga.
Ég er að sauma pöddu eða kryb með schatteresyning á sypose. Það er afar seinlegt að sauma svona út. Á öld þar sem helsti munaður fólks er fólginn í því að hafa tíma fyrir sjálfan sig og sín hugðarefni velti ég því stundum fyrir mér hvort tíma mínum væri betur varið í eitthvað skilvirkara. Það er óttalegt pjatt að stunda eingöngu hannyrðir frá morgni til kvelds, og mér líður eins og ég hafi hoppað af einhverju eða úr einhverju sem snýst.......................
Ingen kommentarer:
Send en kommentar